Karel

Rímur af Lykla-Pétri og Magelónu — 9. ríma

— Hallgrímur Pétursson

Lemmata | Textatengsl
umgjörð ríman

1.
Formáli

Sveimar fram af sagna hlíð,
seint þó eg næsta vinni,
Ónars fley með óvant smíð
í níunda sinni.

Skoða...

2.
Formáli

Snótir hœla sniðugum brag
snáka lunda dýnu,
enn eg fœri óvant lag
ungri menja línu.

Skoða...

3.
Formáli

Oftast vinnur iðnin þrá,
eitt so máltak hlýðir,
sækja tekur efnið á,
endar flest um síðir.

Skoða...

4.
Formáli

Ei skal lengi mansöngs mœrð
meyjunum þvingun veita,
skeiðin Hárs úr hreysi hrærð
hlýtur sunds að leita.

Skoða...

5.
Formáli

Þar var dverga lausnin lífs
lægð í hyrjar gráði,
sveigir hryggur sára hnífs
svaf á auðu láði.

Skoða...

6.
Ríman

Hvarf þá svefna værðar von
vöskum sveigir branda,
áður en kvonar Sviðrix son
sáu þjóðir landa.

Skoða...

7.
Ríman

Upp með felmtri stillir stóð,
strax til sjávar vendi,
um myrkrið út á mjaldurs slóð
mál með röddu sendi.

Skoða...

8.
Ríman

Mjög það undrar örva brjót,
augun dimman blindar,
að ei kom hrópi mál á mót
af mönnum siglu hindar.

Skoða...

9.
Ríman

Þar um tíma sat með sút,
so nam dagur skína.
séð þá gat á sjóinn út
sviptir elda Rínar.

Skoða...

10.
Ríman

Burt var fley með fólk og seim,
féll þá gleði úr lyndi,
so flaug minnis hryggð um heim
sem hagl í sterkum vindi.

Skoða...

11.
Ríman

Óvit hvört af öðru fékk,
angur lyndið *spennti,
harmurinn sár um hjartað gekk,
holdið sóttar kenndi.

Skoða...

12.
Ríman

Raunir sínar reikna vann,
ræðan gráti blandast,
meinið sorgar mæddi hann
so mátti varla standast.

Skoða...

13.
Ríman

So gekk nærri sorgin hug,
segi eg það undrum gegni,
kraftar lífsins dvína dug,
dró þá afl úr þegni.

Skoða...

14.
Ríman

Þeim kemur hvörjum hjálpin þekk,
sem herrann gjörir rækja,
fiskimenn þá fundu rekk,
er fóru vatn að sækja.

Skoða...

15.
Ríman

Frækinn litu fleygir brands
fallinn liggja á grundu,
höldar síðan heim til ranns
höfðu á samri stundu.

Skoða...

16.
Ríman

Sá þar byggð á breiðri torg
bauga viðurinn teiti,
Kapona var kurteis borg
kennd að réttu heiti.

Skoða...

17.
Ríman

Fjórtán daga dvaldist þar
dreifir hrímnirs stræta,
sótt og harma saman bar,
sárt er tvennu að mæta.

Skoða...

18.
Ríman

Þanninn hélt við þunga nauð,
það nam gleði fresta,
félaus þurfti þiggja brauð,
það var raunin mesta.

Skoða...

19.
Ríman

Eitt sinn réði angri spenntr
ofan til strandar ganga,
þegar kraftur lífs var léntr
ljúfum runni spanga.

Skoða...

20.
Ríman

Fyrir landi sá hann listugt flaustr
laugað orma báli,
fólkið heyrði tiggi traustr
tala í frönsku máli.

Skoða...

21.
Ríman

Eyðir spurði Andvara grips
yfirmann þeirra seggja,
hvar vill mætur skreytir skips
skeið að fróni leggja.

Skoða...

22.
Ríman

„Á morgun þegar um miðdags skeið“,
maðurinn réði segja,
„halda vil eg um humra leið
heim til Frakklands eyja.“

Skoða...

23.
Ríman

„Viltu mér ekki veita far?“
vísirs arfinn sagði,
ég er frá einum jarli þar.“
Játaði hinn að bragði.

Skoða...

24.
Ríman

Á sögðum tíma siglumenn
settu rá við húna,
grams son með þeim gengur enn
á græðis hrafninn búna.

Skoða...

25.
Ríman

Hægur andaði bróðir byls,
bönd við reiðann sungu,
búning fríðan þóftu þils
þungar öldur stungu.

Skoða...

26.
Ríman

Sem nú þanninn stóð til striks
stormur á lægis gylli,
kátir hjöluðu bræðarar biks
við blíðan hringa spilli.

Skoða...

27.
Ríman

„Í Próvinslandi er klaustur klént“,
kveð eg bátsmenn ræða,
„aumu fólki allvel hent
ef það sorgir mæða.

Skoða...

28.
Ríman

Péturskirkja af Magelón með
mæti öngva skorti,
allir fá nú ýtar séð
í einu heiðingja porti.

Skoða...

29.
Ríman

Viljir þú gefa þig guði þar
gott mun af því leiða.“
Því kvaðst heita snilli snar
snáka runnur heiða.

Skoða...

30.
Ríman

Heilan mánuð klaustra kurt
kvaðst hann vilja reyna,
áður fengi ýtar spurt
um sig vissu neina.

Skoða...

31.
Ríman

Mjúkt um leiðir laxa dróst
lagar fákurinn bráði,
þar til augna leyfið ljóst
landið fanga náði.

Skoða...

32.
Ríman

Þar við ey sem þénti sprund
þurftugu lýða mengi,
ýtar báru upp á grund
atker sín með strengi.

Skoða...

33.
Ríman

Pétur skilst við skatna nú
skips á þilju borðum,
kvinta hitti klaustra frú
og kvaddi sæmdar orðum.

Skoða...

34.
Ríman

Væna biður hann veiga Rist,
er voluðum átti að stýra,
sér þar einum veita vist,
víf nam þá að skýra:

Skoða...

35.
Ríman

„Hvört er, vinur, heiti þitt,
eða hvaðan komstu af landi?“
Duldi nafnið seggurinn sitt,
so var æ hans vandi.

Skoða...

36.
Ríman

So lét standa silki Lín,
sorgin gleði hnekkti,
hún hafði hann heim í hús til sín,
hvorugt annað þekkti.

Skoða...

37.
Ríman

Eitt sinn gengur auðar Ná,
til alls kyns borin gæða,
þar sem sveitin sjúkra lá,
sú vill meyjan græða.

Skoða...

38.
Ríman

Þar kom hún sem þegninn vitr
þenkti um menja Hrundi,
hjörva Týr í sorgum sitr,
sagt er hann þungt við stundi.

Skoða...

39.
Ríman

Þetta heyrði þar sem gekk
þöllin silkidúka,
hýrugóð við hryggvan rekk
hóf so ræðu mjúka:

Skoða...

40.
Ríman

„Ef þú sára sótt fær kennt,
segðu mér það vinur,
eða mun hjartað hörmum spennt?
Hvað er þér, þú stynur.

Skoða...

41.
Ríman

Hvað þig brestur og hafa þarft,
hrundu máttu beiða,
hvort sem er það eitt eða margt,
allt skal þér til reiða.“

Skoða...

42.
Ríman

„Ei er eg sjúkur“, sagði hann,
„mín silki niftin fríða,
nema hvað sorg um sinnu rann
sára fæ eg að líða.“

Skoða...

43.
Ríman

„Hvar af stendur hryggðin sú?“
kvað Hlökkin Draupnis sveita.
„Hið sanna vil eg mér segir nú.“
Sveigir ansaði hneita:

Skoða...

44.
Ríman

„Forðum réði fróni á,
í fræði trú eg það standi,
kurteislegur kóngur sá,
kvittur af öllu grandi.

Skoða...

45.
Ríman

Dögling átti dóttur sér,
er dróttir svinnar hrósa,
sú af öllum brúðum ber
bauga niftin ljósa.

Skoða...

46.
Ríman

So bar miklar fremdir fljóð,
fagrar dyggðir safnast,
hvorki kóngs né keisara jóð
kunnu við hana jafnast.

Skoða...

47.
Ríman

Þar var einn í öðlings borg,
ekki er því að leyna,
greifason er gisti sorg
fyrir Gefni valdra steina.

Skoða...

48.
Ríman

Bæði með sér bundu tryggð,
batnaði herrans gengi,
leynt þau fóru af lofðungs byggð
so lýður vissi engi.

Skoða...

49.
Ríman

Komu þau í ljósan lund
við laxa völlinn græna,
þar vill hvíldir hafa um stund
hringa niftin væna.

Skoða...

50.
Ríman

En sem fögur sætan svaf,
sorgin trú eg herði,
brúðar klæði brjósti af
buðlung leysa gerði.

Skoða...

51.
Ríman

So til bar, eg segi frá,
sútin lyndið vafði,
þrjá gullhringa guðvefs Ná
gefið seggurinn hafði.

Skoða...

52.
Ríman

Sem nú þanninn sitja vann
sviptur öllum þjósti,
grettis bólin fögur fann
á fríðu meyjar brjósti.

Skoða...

53.
Ríman

Hjá sér lagði hann á stein
hrannar ljósið dýra,
þá nam aukast grátleg grein,
sem gjöri eg nú að skýra.

Skoða...

54.
Ríman

Þangað hrafn af hreiðri flaug
hlés að elda runni,
greip í burtu gullsins baug
greitt og bar í munni.“

Skoða...

55.
Ríman

So nam öllu segja frá
svinnri menja Gefni,
þá lét ræðu endir á,
öngvan trú eg hann nefni.

Skoða...

56.
Ríman

Hún kvað þessa harma sögn
hugann reyna mundi.
Meyjan lagði mál í þögn,
minnkar sorg fyrir sprundi.

Skoða...

57.
Ríman

Vitugt skildi víf og hann,
vóx fyrir báðum gengi,
nú hefur sprundið þekktan þann,
sem þreyði hún eftir lengi.

Skoða...

58.
Ríman

Sætan gekk í heilagt hús,
herrans mildi þakka,
blíð var æ til bæna fús
bryggjan dýrra stakka.

Skoða...

59.
Ríman

Síðan gekk og sig til bjó
so með prýði og blóma,
hringa gulls á hendur dró,
hlaðin öllum sóma.

Skoða...

60.
Ríman

Yfirhöfn gamla yst hún bar,
andlits fegurð huldi,
með soddan hætti seimgrund þar
sig fyrir öllum duldi.

Skoða...

61.
Ríman

So gekk bríkin bróður Dags
búin sem nú eg taldi,
þar hirðir Sviðrix hallar þaks
hjá þeim sjúku dvaldi.

Skoða...

62.
Ríman

„Yður hefi eg búið til bað“,
blítt nam sprundið inna,
„til heilsubótar horfir það,
hirðir fetla linna.“

Skoða...

63.
Ríman

Leiddi hann í lítið hús
Lofnin sofnirs grunda:
„Hér skal branda beitir fús
bíða minna stunda.

Skoða...

64.
Ríman

Settist þar með sorg á stól
sveigir gylltra spanga,
þá nam Draupnis sveita Sól
frá segg í burtu ganga.

Skoða...

65.
Ríman

Innan stundar skarti skrýdd
Skrímnis raddar þilja
drengsins vitjar dyggðum prýdd,
dugar sig ei að hylja.

Skoða...

66.
Ríman

Góins heiða *Gefni stóð
gagnvart sverða runni,
horfði so á hjörva rjóð
hratt og mæla kunni:

Skoða...

67.
Ríman

„Mundir þú kunna, menja álfr,
mig það vita lystir,
þorna lindi þekkja sjálfr
þá þú fyrri misstir?“

Skoða...

68.
Ríman

„Kenna mundi eg kléna drós,
kost ef líta ætti.“
Í hylming drógust hvarma ljós,
hlaðsól þessa gætti.

Skoða...

69.
Ríman

Varpaði fornu klæði kæn,
kyrr so nam að standa,
beint þá sýndist brúðurin væn
brjóti gylltra randa.

Skoða...

70.
Ríman

Hárið féll um seima Sól,
sætan hefur það unnið,
eins og fléttað Fofnis ból
fagurt með listum spunnið.

Skoða...

71.
Ríman

Þekkja kunni Þundur stáls
þorna lindi mæta,
henni síðan hljóp á háls
hirðir linna stræta.

Skoða...

72.
Ríman

Fögnuð þeirra Fjölnis vín
fær ei greint með öllu,
það má sérhvör þorna Lín
þenkja í minnis höllu.

Skoða...

73.
Ríman

Hvort þar öðru hryggða frí
harma sína tjáði,
svart nam þegar sorgar ský
svipa úr visku láði.

Skoða...

74.
Ríman

Skömmu síðar skjöldung lands,
skal eg hið rétta inna,
dyggur fór og drottning hans
dúka þöll að finna.

Skoða...

75.
Ríman

Hvítasunnu hátíð best
haldin var hjá mengi,
til Magelonskirkju fólkið flest
frá eg að sönnu gengi.

Skoða...

76.
Ríman

Síðan eftir sungna tíð,
það segir í kvæði mínu,
greifann hitti furðu fríð
foldin orma dýnu.

Skoða...

77.
Ríman

Leiddi bæði í sal til sín
sjóla og menja Hildi,
sat þar fyrir sviptur pín
sverða hlynurinn gildi.

Skoða...

78.
Ríman

Lindin gulls með list og kurt
lauk upp hurð á ranni,
gjörði síðan ganga í burt
gæfuríkur svanni.

Skoða...

79.
Ríman

Hjónin þegar sinn þekktu son,
þó til fátt vér leggjum.
Gleðinnar nægð sem var til von
vóx fyrir hvorutveggjum.

Skoða...

80.
Ríman

Ræddu sín á milli margt
mest fyrir kæti gróða.
Gekk þá innar skrýdd með skart
skikkju Hlökkin rjóða.

Skoða...

81.
Ríman

Hjónin ekki þekktu þá
þilju dýrra steina,
gekk á móti menja Gná
mýgir unda teina.

Skoða...

82.
Ríman

Söguna alla sagði þeim
sviptir öglirs fitja.
„Því skal meyjan mild af seim
mér hið næsta sitja.“

Skoða...

83.
Ríman

Öllum hurfu gleðinnar grönd
geðs úr ljósum brunni,
sals Forseta styttu strönd
stóð hjá þorna runni.

Skoða...

84.
Ríman

Feðgin bæði fagna ljóst
og furðu þótti gegna,
sorg frá gamni sundur dróst
er söguna þessa fregna.

Skoða...

85.
Ríman

Síðan hjónin settu dag,
er segir í fræða línum,
vísir magnar veislu plag
vildarmönnum sínum.

Skoða...

86.
Ríman

Sveitin dreif að höllu hýr,
höldar mega það sanna,
brúðkaup síðan drukku dýr
drengur og hringa Nanna.

Skoða...

87.
Ríman

Átta vetur unntust rétt,
öllum prýdd með dáðum,
dauðastríðs þá stundin sett
stytti ævi báðum.

Skoða...

88.
Ríman

Arfa gátu einn til sanns,
auðnu trú eg sá hirði,
Neapolis lofðung lands
letrið segir hann yrði.

Skoða...

89.
Ríman

Þanninn endar þessa sögn,
því má ríman bíða.
Minni sný eg mærð í þögn,
mér er bágt að smíða.

Skoða...

90.
Ríman

Óska eg þess að ágæt þjóð,
sem orðin skrifa og læra,
stirð og ómjúk láti ljóð
úr laginu ekki færa.

Skoða...

91.
Niðurlag

So er eg orðinn mæddur og móðr
máls í kvæða línum.
Flokkurinn standi, en ristill rjóðr
ráði þökkum sínum.

Skoða...

Rímur af Lykla-Pétri og Magelónu, 9. ríma