Karel

Geiplur — 4. ríma

— Óþekktur höfundur

Lemmata | Textatengsl
umgjörð ríman

1.
Formáli

Báru menn í blossa strind,
brá svo niður í Huldar vind,
því er ég bæði hjörtur og hind,
hljóða grein fyrir silki lind.

Skoða...

2.
Formáli

Munda ég gjarna mærðar smíð
mjúka semja á hverri tíð,
ef mér vildi auðar hlíð
orðin leggja á móti blíð.

Skoða...

3.
Ríman

Kom þar næst í kvæða part,
keisarinn talar við fólkið snart:
„vér höfum næsta mælt til margt,
milding tekur á þessu hart.

Skoða...

4.
Ríman

Ræsir biður, að reynum vér,
reiðifullur, listir þær;
ætla ég rétt með öllu nær,
að engi vor sé til þess fær."

Skoða...

5.
Ríman

Rollant svarar með reiði hátt:
„ræsi vilda ég bjóða fátt.
Kúgum hann með kapp og mátt
og kvistum fólkið sundur í smátt."

Skoða...

6.
Ríman

„Högg ég aldrei, er keisarinn kvað,
kristið fólk í þessums tað,
margur drífur múgurinn að,
megum vér ekki efla það.

Skoða...

7.
Ríman

Lifandi guð má leysa pín
líknarfullur af köppum mín."
Helga dóma og háleit skrín
hilmir lætur bera til sín.

Skoða...

8.
Ríman

Tiggi sjálfur tárast viður,
tignar óx hinn mesti friður.
Keisarinn þá með kærleik biður,
að kóngsins ofsi legðist niður.

Skoða...

9.
Ríman

Jafnskjótt kemur á kóngsins fund
Krists engill í samri stund,
hraustan biður hann hilmis kund,
að hræðast eigi öðlings lund.

Skoða...

10.
Ríman

Það hefur Kristur vísi veitt
verða skal sem þér hafið eitt,
ei mun liggja af listum neitt,
þótt leika vilji þér hvert sem eitt.

Skoða...

11.
Ríman

Frægðin þín og fróminn þrenn
fram yfir alla kappa renn.
Dróttinn bauð þér, dögling, enn,
dára ei svo fleiri menn."

Skoða...

12.
Ríman

Allir lofuðu Jésú mátt,
engill hvarf í burtu brátt.
Gumna lið var geysi kátt,
gera nú heldur að syrgja fátt.

Skoða...

13.
Ríman

Allt skal vera sem öðling bað,
jafningjarnir heyra það,
búnir til að bera sig að,
bila nú eigi að prófa í stað.

Skoða...

14.
Ríman

Keisarinn eftir kæra frétt
kóngi segir og var þá létt:
„nú erum vér til reiðu rétt
að reyna allar listir slétt."

Skoða...

15.
Ríman

Tiggi svaraði tamur í dyst,
tunga hans var snjöll og byrst
ei mun þessa jungfrú lyst:
„Óliver bið ég að reyni fyrst.

Skoða...

16.
Ríman

Hann kvaðst mundu hringa Bil
hundrað sinnum dökkva nil
veraldar blíðu vinna skil,
vita skal nú, hvað dugir hann til.

Skoða...

17.
Ríman

Sanni þetta silki Gná,
seggurinn haldi lífi þá,
þótt þar vanti eitt sinn á,
allir skulu þér dauðann fá."

Skoða...

18.
Ríman

Virða drótt og vísir mætur
veislu frá ég að stofna lætur,
drykkurinn byrlast dýr og sætur,
drjúgum gekk svo allt til nætur.

Skoða...

19.
Ríman

Sætan skal til sængur gá
sæmileg, þá kveldar á,
nú er að duga sem dygðin má,
dóttir kóngs í hvílu lá.

Skoða...

20.
Ríman

Hoffólk allt með hersum gengur,
hörpu þaut hinn sæti strengur,
kurteis fer af klæðum drengur,
hann kvelur sig eigi í þessu lengur.

Skoða...

21.
Ríman

Þar er hinn mesti sæmdar siður,
sjálfir kóngar stóðu viður,
aldrei lengur leyfir biður,
leggst hann þá hjá meynni niður.

Skoða...

22.
Ríman

Þegar var skenkt hið skæra vín
skjalda brjót og silki Hlín,
jungfrú grét með angri og pín,
Óliver hugði gott til sín.

Skoða...

23.
Ríman

Lásar geymdu loftið það,
lýðurinn veik og burt í stað.
Kóngsins dóttur krýpur hann að,
komið er þar sem jarlinn bað.

Skoða...

24.
Ríman

„Fórstu heiman fyrr en nú,
fylki spurði meyjan sú,
geysi hrygg var gullhlaðs brú,
að gabba þannig marga frú?"

Skoða...

25.
Ríman

„Játa skaltu, auðar lín
ung, að verða púsan mín,
blygðast ekki blíðan þin,
ber þig vel og kasta pín."

Skoða...

26.
Ríman

Auðar Rist af angri hljóð
játar þessu fleina rjóð,
herrann gladdi hilmis jóð,
hundrað sinnum kyssti hann fljóð.

Skoða...

27.
Ríman

Þetta verður þeirra ráð,
hann þýðist ekki heimsins náð,
sætan vafði silki þráð
sæmdar manns um visku láð.

Skoða...

28.
Ríman

Riddarinn faðmar refla nift
rétt sem væri eigingift,
holdið spennti hann hvítt sem drift,
hræðileg mundi þeirra skrift.

Skoða...

29.
Ríman

Fylkir sagði falda Rist:
„faðir þinn kemur, sem mér er vist,
sætan skaltu, svinn og tvist,
segja mikið af vorri list."

Skoða...

30.
Ríman

Listar maður og lauka gátt
liggja þannig alla nátt,
milding kemur að morgni brátt,
hann mælti bæði styggt og hátta:

Skoða...

31.
Ríman

„Horskust brúður, ég heyra vil,
hvern veg urðu á listum skil."
Hæversk ansar hringa Bil:
„heiðurlega gekk þetta til.

Skoða...

32.
Ríman

Eiðinn fær ég á það lagt,
öðling, sagði vífið spakt,
jarlinn drýgði elsku makt
engu verr en hann hefur sagt."

Skoða...

33.
Ríman

Kóngsins brjóst af kappi spennt
keisarann fann, er stríð var hent:
„fullvel hefur hann Óliver efnt;
annar bið ég að reyni ment.

Skoða...

34.
Ríman

Vaskur trúi ég að Villifer
verði að grípa handar sker,
lífi ræni ég lofðungs her,
ef lemur hann eigi hallar ker."

Skoða...

35.
Ríman

Lukkan studdi laufa Gaut,
lófunum undir gullið skaut,
margra faðma múrinn braut,
mannlega enti hann sína þraut.

Skoða...

36.
Ríman

Kóngurinn tók að kveina sér:
„kominn er ég við undur hér,
sjónhverfingar sýni þér,
svikið mun verða land af mér."

Skoða...

37.
Ríman

Sór hann þá við sætan kross,
að seggjum skyldi minnka hnoss:
„láti Turpín fagran foss
falla inn í borg að oss."

Skoða...

38.
Ríman

Byskup fer og blessar á,
birtist nú, hvað krafturinn má,
gríður tók að geysast þá,
hún gengur upp á björgin há.

Skoða...

39.
Ríman

Straumum hratt hin stríða þöll
stræti, akra, skóga og völl,
flýtur borg í fossum öll,
flóði hún upp í kóngsins höll.

Skoða...

40.
Ríman

Tiggi sjálfur í turninn flýr,
tók að vaxa ógnar nýr,
svo var mikill í salnum gnýr,
sinn veg hver í burtu snýr.

Skoða...

41.
Ríman

Keisarinn sjálfur og lofðungs lið
var langt fyrir austan borgar hlið.
Húgon talaði hilmi við,
hann mun vilja þiggja grið.

Skoða...

42.
Ríman

Fylkir beiddi friðarins sér:
„fregna vil ég, hvort ætli þér,
dögling ríkur, að drekkja mér,
dauði er vís, ef bíð ég hér.

Skoða...

43.
Ríman

Það mega verða grimmleg grönd,
ef garpar kristnir missa önd,
fyrri vil ég nú líf og lönd
leggja bæði í yðra hönd."

Skoða...

44.
Ríman

Biskup lét um bænir lýst,
brögnum varð á þessu fýst,
mildings allur múgurinn býst,
móðan aftur í farveg snýst.

Skoða...

45.
Ríman

Byskup vann svo bjarta grein,
borgin hrindur sút og kvein,
þá er hún eftir þurr og hrein,
þeygi fannst að vatni mein.

Skoða...

46.
Ríman

Kóngurinn gengur keisara á mót,
kurteist fólk og voldug snót,
vill þá gjarna blíða bót
bjóða fyrir sín reiðihót.

Skoða...

47.
Ríman

Var þá mikil af virðum þröng,
varla fengust rúmleg göng,
Turpin biskup tíðir söng,
tala hans þótti snjöll og löng.

Skoða...

48.
Ríman

Brögnum frá ég að biskup kærstur
boðar þann kraft, er skrifaðist hæstur,
Karla-Magnús keisari mæstur
kóngur skyldi í heimi hæstur.

Skoða...

49.
Ríman

Síðan kom til veislan væn
virðum eftir lykta bæn,
með það hæsta heimsins lén,
að hvergi lands var þvílík sén.

Skoða...

50.
Ríman

Skjöldung frá ég að skýr og mætur
skemmtan enga vanta lætur,
krásir, vín og kosturinn sætur,
keisarinn dvelst þar fjórtán nætur.

Skoða...

51.
Ríman

Þá vill öldin afreks manns
aftur venda heim í Frans,
göfgi herra Grikkjalands
gjöfum vill reifa þeirra krans.

Skoða...

52.
Ríman

Harla var með köppum kært,
kirkjan söng og fólkið lært,
þá lét Hugi af hendi fært
hundrað bisunda gullið skært.

Skoða...

53.
Ríman

Stoltar fólkið stígur á mar,
stál og gull á líkama bar,
gekk að jarli Óliver þar
jungfrú björt, sú grátin var.

Skoða...

54.
Ríman

Eigi verður sorgin svíf,
sannlega gefur hún engum hlíf,
í stað hélt hið unga víf
annarri hendi um mildings líf.

Skoða...

55.
Ríman

Listug, „man ég, kvað liljan sú,
lofaða ég jarli mína trú,
ætla ég því sem eiginfrú
yður að fylgja í burtu nú."

Skoða...

56.
Ríman

„Ég var lystur á okkarn fund,
jarlinn svaraði menja grund,
vil ég það gjarna, voldugt sprund,
væri þar söm til yðvar lund.

Skoða...

57.
Ríman

Skrifað er ei, hvort skjöldungs jóð
skýrum fylgdi málma rjóð.
Óliver hefur það fengið fljóð,
er frómast var með Grikkja þjóð.

Skoða...

58.
Niðurlag

Kóngurinn vel fyrir köppum biður,
keisarinn skildist fólkið viður,
góður hélst með görpum friðr,
Geiplur skulu þar falla niður.

Skoða...

Geiplur, 4. ríma