Bræðra skeið um bylgju leið
bar þá aldan stríða
dreki nam skjótt með dýra drótt
um drafnar völl að skríða.

Óskráð

Veittu gull en virðing full
vex af linna síki
halda þeir með hvassan geir
heim að sínu ríki.

Óskráð

Menelaus fer með mildings her
Marbrin fylgdi stilli
hrönnin skreið en bylgjan breið
bar þá heim með snilli.

Óskráð

Tartara drótt nam skýrust skjótt
skötnum öll að fylgja
ofnis beður en alla gleður
jafnan fæðir ylgja.

Óskráð

Elína rjóð var ung og fróð
ýta fylgdi kvinna
Hálogaland með bitran brand
bragnar náðu finna.

Óskráð

Hoffólk ríkt var hvergi slíkt
heitri sólu undir
þekkti drótt en þegna ótt
þar nær allar grundir.

Óskráð

Lengi það sér að lýðurinn er
lægis þaktur ljóma
Helga býður herrann þýður
heim með tign og sóma.

Óskráð

Högni bað svo hratt í stað
heim í kastalann fróma
ágæt fljóð og alla þjóð
ægis þaktur ljóma.

Óskráð

Organ þaut með æru og skraut
í öllum turnum heima
dróttin fríð með bræðrum blíð
búin með linna geima.

Óskráð

Fljóðin dýr eru fögur og skýr
fylgdist skarinn um völlu
gekk þá drótt með gleðinni ótt
grams í væna höllu.

Óskráð

Sat með gram og sóma fram
svinnur þengils arfi
Högna næstur Helga kærstur
harður í vopna starfi.

Óskráð

Menelás við á mildings hlið
Marbrin þar hjá tiggja
grams í höll frá ég grettis völl
garpar nógan þiggja.

Óskráð

Á aðra hlið eru vífin við
hjá vöskum landsins herra
heiður gekk um hilmis bekk
hóf mun eigi þverra.

Óskráð

Högna tal var heyrt í sal
hjá hölda dýru mengi
veit ég það að vísir kvað
að vor mun líkinn engi.

Óskráð

Ef kylfan fín er komin til mín
kann hún flest að brjóta
risa og tröll í randa göll
ræð ég dauðann skjóta.

Óskráð

Gaf það svar sem greindur var
göfugur Baldvins arfi
margur er hraður við hjalta naður
halur í vopna starfi.

Óskráð

Marbrin skjótt svo mildings drótt
mátti á þetta heyra
ég ræð það flest og ráð er best
að raupa ekki meira.

Óskráð

Heiftin svall þá heyrði spjall
með Högna af grimmd og reiði
treysti brátt á tign og mátt
tjörgu svaraði meiði.

Óskráð

Þórir þú þrátt með þínum mátt
þegninn við mig stríða
ég læt það snart og lítt nú spart
lofðung dauðann bíða.

Óskráð

Skömm það er ef skaltu mér
skálkurinn kallast jafni
ég geri það skjótt sem gengur fljótt
að gefa þig vargs að tafni.

Óskráð

Þú ætlar þér með orku hér
og illsku kappi að þreyta
vil ég minn þrótt á velli fljótt
við þig hilmir neyta.

Óskráð

Fá þú mér gerð og fínlegt sverð
er fyrr bar Andri hinn sterki
skömm það er ef skil ég af þér
skrímnis lurk eða serki.

Óskráð

Fóru af borg en felldu sorg
fylkir sjálfur og mengi
horfa á þá hrotta þrá
heldur áttu lengi.

Óskráð

Þeir hlaupast að svo hart í stað
Högni kylfu reiðir
Marbrin þá svo mengið sá
móti höggið greiðir.

Óskráð

Kylfan gall en skjóminn skall
skalf þá allt á grundu
höfðu reik og harðan leik
höldar langa stundu.

Óskráð

Högni þrátt nam hyggjast brátt
harðlega sundur að brjóta
beinin smátt og bar hann því hátt
með býsnum kylfu ljóta.

Óskráð

Andra nautur er ekki blautur
oft kom henni á móti
emmu sneið á eina leið
alla af hringa brjóti.

Óskráð

Við skyrtu söng en skjalda þröng
skatnar æsa af megni
engi sá hver annan má
örva sigra í regni.

Óskráð

Marbrin þar í málma skar
mætan í hildar skrúða
herklæð flest eð heimur á best
Helga öll hins prúða.

Óskráð

Höldar þá eð Högna sá
höggin tröllsleg ríða
mælti drótt að Marbrin fljótt
mun sinn dauðann bíða.

Óskráð

Svo var snar í sverða skar
seggurinn honum á móti
af sér bar en eggin þar
rétt sem stykki af grjóti.

Óskráð

Allan dag er odda slag
ýta sótti mæði
Högni veður en hrotta gleður
hart með grimmd og æði.

Óskráð

Hvatlega má það hirðin sjá
Högna sigrar mæði
hreysti dreng svo hélt við spreng
í hörðu branda sæði.

Óskráð

Örninn er en fálkinn fer
með Fofni þrátt að vígi
ljónið óð það lysti í blóð
lýði að sára kýfi.

Óskráð

Helgi sá að Högni má
ei halda þessu lengi
gramsson að nam ganga í stað
og gerði að skilja drengi.

Óskráð

Högni sér að halurinn er
hraustur í éli fleina
sverða grér fær sóma af mér
silfur og gullið hreina.

Óskráð

Þeir binda plag og bræðra lag
bragnar gá til hallar
sveitum meður en sikling gleður
sáðum grettis vallar.

Óskráð

Hornin dýr með heiðri skýr
höldar frá ég að spenna
dýrlegt vín að dróttin fín
drjúgum náð að kenna.

Óskráð

Hófið stóð með hrannar glóð
hlýrar veittu báðir
sveitin fróð er svipt af móð
samt með gleði og náðir.

Óskráð

Kemur í höll en hirðin öll
horfði á leiðan granna
fólinn hefur sá flærðir gefur
furðu ljótan skjanna.

Óskráð

Þrællinn stór er þangað fór
þegnar sátu að borðum
kauðinn sá nam kappa á
kallsa slíkum orðum.

Óskráð

Er það mælt að ei sé dælt
við ykkur stríð að þreyta
það væri dáð og visku ráð
virðum afls að neyta.

Óskráð

Sú er ein ey að síldar grey
sveitir Dímun kalla
gyðja ræður en grimm æður
galdra kann sú alla.

Óskráð

Grettis smá að gyðjan blá
geymt hefur furðu lengi
hellir á við hamra þá
í hólma er stærri engi.

Óskráð

Úr þursa heim var þrjóturinn einn
Þrymur að öllu nafni
girntist á þá gyðju að fá
er galdra var til jafni.

Óskráð

Þau áttu sér sem innir hér
arfa greindra fjóra
Andri var sá afrek bar
afl og hreysti stóra.

Óskráð

Ef þorið ei senn kvað þrjóturinn enn
þeim að afla nauða
ég reikna yður kvað randa viður
rekka alla blauða.

Óskráð

Veik á braut en vomnum þraut
vildi Marbrin greiða
hjörinn vann hinn heimska mann
höfuð og búk að sneiða.

Óskráð

Féll þar dauður frægðar snauður
fyrðum svellur reiði
Högni kvað sér helst um það
að hitta syrpu leiði.

Óskráð

Þeir strengja heit en stoltar sveit
stóð í kring um rekka
að hausti skal í hilmis sal
höldar brúðkaup drekka.

Óskráð